Kaniula dożylna czyli wenflon

Kaniula dożylna – szerszemu gronu odbiorców znana jako wenflon, stanowi podstawowe narzędzie w rękach białego personelu. W sytuacjach zagrożenia życia zabezpieczenie dojścia żylnego przekłada się na wzrost przeżywalności pacjentów, gdyż przy zwłoce dojdzie do zapadnięcia się żył warunkowanego spadkiem ciśnienia naczyniach krwionośnych, co uniemożliwi podawanie leków. W mniej ekstremalnych sytuacjach wenflon umożliwia podawanie środków leczniczych zapewniając im najwyższą dostępność biologiczną. Jednakże, aby sprawnie się nim posługiwać trzeba znać podstawowe fakty dotyczące jego budowy i obsługi.

Budowa wenflonu

Typowy wenflon zbudowany jest z igły, która umożliwia nakłucie żyły i dalej zsunięcie po mandrynie kaniuli. Po bokach urządzenia są umiejscowione rozkładane skrzydełka, których celem jest stabilizowanie całej konstrukcji na skórze po wprowadzeniu cewnika do żyły. Z góry wenflonu widać korek, pod którym znajduje się zastawka do podawania leków za pomocą strzykawki. Po przeciwnej stronie do igły znajduje się nasadka, przez którą usuwa się mandryn jak również można podawać wlewy dożylne. Warto zaznaczyć, że igła nigdy nie zostaje w żyle, a taką obawę ma wielu pacjentów.

Jak założyć wenflon

Do nakłuć żylnych najczęściej wykorzystuje się łatwo dostępne, żyły podskórne grzbietu dłoni, przedramienia lub okolicy zgięcia łokciowego. Ta ostatnia lokalizacja powinna być zarezerwowana do krótkotrwałych zabiegów jak pobieranie krwi, czy jednorazowe podanie leku. Założenie wenflonu powinno być poprzedzone poinformowaniem pacjenta, co do natury prowadzonej czynności. Następnie należy umyć w sposób higieniczny ręce i założyć rękawiczki jednorazowego użytku. Po tych czynnościach możemy przejść do właściwego zadania. Należy kolejno: założyć stazę, wybrać dobrze widoczną żyłę i zdezynfekować wybrane miejsce wkłucia za pomocą środka antyseptycznego. Teraz otwórz opakowanie od wenflonu, wyjmij go i zdejmij osłonkę na igłę. W tym momencie należy naciągnąć lekko skórę i wprowadzić do żyły igłę pod kątem 30o i na głębokość około 1/3 długości. W tym momencie, jeżeli końcówka igły tkwi w żyle to w tylnej osłonce pojawi się krew. Finalną czynnością jest wprowadzenie całości kaniuli do żyły. Można tego dokonać na dwa sposoby. Pierwszy polega na przytrzymaniu mandrynu w stałej pozycji i zsunięciu cewnika po prowadnicy w postaci igły. Drugi sposób wymaga lekkiego cofnięcia stalowego mandrynu i wolnego wsunięcia kaniuli wraz z mandrynem do żyły. W tym momencie zdejmujemy już stazę, a po podłożeniu gazika pod nasadkę można usunąć mandryn. Ostatnią czynnością jest przepłukanie kaniuli 0, 9% NaCl, założenie koreczka i zabezpieczenie wenflonu przed przemieszczaniem się.

Kaniula w medycynie estetycznej

W medycynie estetycznej wenflon również znalazł swoje zastosowanie, jednak jego kształt i rozmiar uległ modyfikacji. W tej specjalizacji używa się tych kaniul np. do mezoterapii czy karboksyterapii. Pierwszy z tych zabiegów ma na celu odmłodzenie skóry dłoni, która w wielu przypadkach lepiej zdradza wiek niż twarz. Kaboksyterapia polega na podawaniu w obręb skóry dwutlenku węgla, który rozszerzając naczynia krwionośne spowoduje redukcje cellulitu, wiotkości skory czy sprawi, że blizna będzie bardziej estetyczna.

 

Może Ci się również spodoba