Hiperglikemia jest specjalistycznym terminem określającym zbyt wysoki poziom glukozy (cukru) we krwi. Powstaje, gdy organizm ma za mało insuliny lub gdy nie może jej prawidłowo wykorzystać. Gdy układ hormonalny pracuje prawidłowo będzie regulował ilość cukru, który zostanie przechowany i wykorzystany do produkcji energii. U osób chorych na cukrzycę, niesprawność mechanizmów obniżających stężenie glukozy we krwi (trzustki odpowiadającej za produkcję insuliny) powoduje ciągły wzrost stężenia cukru. W pewnym momencie dochodzi do zaburzenia równowagi organizmu, uszkodzenia nerwów i naczyń a nawet do śpiączki cukrzycowej. Hiperglikemia jest główną przyczyną powikłań cukrzycy, występuje od czasu do czasu u wszystkich diabetyków. Stanem przeciwnym jest hipoglikemia, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi.
Poziom glukozy we krwi przekraczający 110 mg/dl (6,1 mmol/l) przed posiłkiem lub 160 mg/dl (8,9 mmol/l) w 2 h po posiłku uznaje się za zbyt wysoki. W przypadku osób chorujących na cukrzycę typu 1 i 2 wartość ta powinna wynosić mniej niż 140 mg/dl (7,8 mmol/l) 2 h po posiłku. Czytaj dalej »
Wg ekspertów z dziedziny psychiatrii depresja jest chorobą psychiczną, która często charakteryzuje się długim okresem smutku i melancholii. Ale tylko dlatego, że jesteś nieszczęśliwy i nienawidzisz świata wokół siebie, nie oznacza, że jest to już depresja. Depresja to coś więcej niż smutek. Poczucie pustki, utrata własnej wartości i absolutnie żadnej nadziei na lepsze jutro. Jeśli tego rodzaju zachowania przedłużają się, to stan taki może doprowadzić do powstania depresji.
Często możemy zorientować się, ile człowiek ma lat na podstawie wyglądu jego twarzy. Skóra zmienia się wraz z wiekiem, a świadczą o tym między innymi zmarszczki. Wiek przyczynia się również do innych zmian w naszym organizmie. Najlepiej widać to poprzez siwienie i wypadanie włosów.
Będę miał ogromną przyjemność i satysfakcję z możliwości przybliżenia Państwu na łamach
Każdy z nas w swoim życiu doświadczył lęku w różnej postaci, spocone dłonie przed rozpoczęciem egzaminu, czy przyspieszone bicie serca, są cechami niepokoju. Niepokój w takim stopniu jest przydatny, ponieważ koncentruje naszą uwagę na wykonywanej pracy, aby sprostać jej wymaganiom.