Pokrzywa parząca, wielka, dwupienna, zwyczajna / Urtica dioica L
Pokrzywa jest rośliną występującą w całym kraju, na nieużytkach w zaroślach i poboczach. Jest byliną wyrastającą do 1 metra. Liście i łodyga pokrzywy pokryte są parzącymi włoskami.
Pokrzywę można zbierać od maja do września w pogodne dni. Ścięte rośliny należy pozostawić w cieniu w suchym i dobrze przewiewnym miejscu, rozkładając cienką warstwą. Po zwiędnięciu tracą one parzące właściwości. Po wysuszeniu rośliny oddzielamy liście od łodyg
Właściwości lecznicze
Surowcem leczniczym są liście i korzenie.
Skład chemiczny: karotenoidy, chlorofil, witamina B2, kwas pantotenowy, witamina C, kwas mrówkowy, sole mineralne.
Działanie: korzenie rośliny działają moczopędnie i ściągająco. Liście moczopędnie, przeciwbiegunkowo, wzmacniająco, przeciwgośćcowo, hamują krwawienia.
Zastosowanie: doustnie stosujemy napary z liści pokrzywy w biegunce, żylakach odbytu (hemoroidy), w bólach mięśniowych i stawowych, w awitaminozach.
Zewnętrznie do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej, pochwy (upławy), do okładów w bólach mięśniowych i stawowych do płukania głowy przy problemach takich jak łupież i łojotok.
Podobne artykuły: