Mała – wielka rzecz

Szew chirurgiczny to wyjątkowo prosta w swojej istocie rzecz. Za pomocą szwów zszywa się uszkodzone tkanki ciała człowieka. Najczęściej mamy do czynienia ze szwami kiedy się skaleczymy. Silne przecięcie naskórka a czasami i głębszych tkanek mogłoby się bardzo źle goić bez odpowiedniego zabezpieczenia rany. Nasze tkanki są bowiem w stałym stanie napięcia spowodowanym tak grawitacją jak i różnymi naprężeniami występującymi w czasie działania naszych mięśni. Silne rozcięcie przedramienia mogłoby się otwierać za każdym razem gdy wykonujemy ruch gdyby tkanki nie były zszyte. Taka sytuacja powodowałaby też niebezpieczeństwo powstania zakażenia gdyż skóra to nasza najskuteczniejsza bariera przeciwko zagrożeniom świata zewnętrznego i gdyby mikroby miały możliwość jej łatwego obejścia to bylibyśmy bardzo zagrożeni.

Drugim zastosowaniem szwów chirurgicznych jest łączenie tkanek wewnętrznych naszego ciała, które wykonywane jest w czasie zabiegów chirurgicznych. Stosunkowo często jest konieczne wykonanie inwazyjnej operacji chirurgicznej w celu poprawy naszego zdrowia a czasem i ratowania życia. Konieczność dojścia do przykładowo woreczka robaczkowego związana jest z nieuniknionym rozcięciem powłok brzucha. Najprawdopodobniej byłoby to zabójcze dla człowieka gdyby nie dało się po zabiegu odpowiednimi szwami chirurgicznymi wszystkich tkanek połączyć, zapobiegając krwawieniu i powstawaniu dalszych uszkodzeń oraz ułatwiając gojenie.

Typy szwów wykorzystywanych w chirurgii

Podstawowy podział szwów dzieli je na dwie podstawowe grupy: wchłaniane i nie wchłaniane. Wymienianie rodzajów materiałów sztucznych i syntetycznych, z których się je wykonuje mijałoby się z celem gdyż jest ich bardzo wiele. Szwy wchłaniane przez organizm stosuje się głównie w sytuacjach kiedy ich usunięcie byłoby niepraktyczne lub w ogóle niemożliwe. Ma to najczęściej miejsce przy zabiegach chirurgicznych, przy których dochodzi do rozcięcia głębokich jam ciała. Szwy nie wchłaniane (usuwalne) wyjmowane są z ciała pacjenta po okresie wstępnego zagojenia brzegów rany. W przypadku twarzy są to zwykle 3-4 dni. Jeśli rana jest pod włosami to zostawia się ją zszytą przez 5 dni. Rany tułowia pozostają zaopatrzone w szwy przez okres od 7 do 10 dni. Najdłużej nici pozostają w stopie – od 10 dni do 2 tygodni.

Kolejny bardzo ważny podział dotyczy wielkości szwów, co bezpośrednio decyduje o sposobie ich wykorzystania. Skalę wielkości prezentuje się w postaci X/0 gdzie w miejsce X wstawia się kolejne liczby naturalne. Im większa liczba tym mniejsza średnica nici. I tak przykładowo 7/0 używane są w okulistyce i mikrochirurgii, 5/0 wykorzystuje się do szycia twarzy i naczyń krwionośnych, 3/0 i 2/0 głównie do tułowia i kończyn. Najgrubsze szwy zakłada się w ortopedii i stosuje między innymi do obszywania drenów.

Gotowe do użycia szwy chirurgiczne pakowane są w jednorazowe, sterylne saszetki. Znajduje się na nich bardzo szczegółowe oznaczenie informujące o materiale wykonania, grubości i wchłanialności. Ponadto wskazane jest, jaki kształt, długość i zakończenie ma igła. W zależności od przeznaczenia igły mają koniec tnący, okrągły, lub o innym przekroju. Najbardziej popularny kształt igły to 3/8 koła.

Rodzaje szwów

Rodzajów szwów jest jeszcze więcej niż rodzajów nici. Omawianie i nauka wszystkich technik prawdopodobnie zajmuje cały semestr w szkole medycznej. Z punktu widzenia pacjenta warto wiedzieć, że różne rodzaje szwów wykorzystuje się w zależności od tego jak bardzo uszkodzone są brzegi rany, z jakich konkretnie tkanek jest ona zbudowana oraz jakich naprężeń można się w tym miejscu spodziewać

Brak podobnych artykułów.