Zaburzenia czynności rozumienia mowy, są jednym z najczęściej występujących objawów afazji. Można stwierdzić, iż w prawie każdym przypadku zaburzeń mowy występujących po uszkodzeniach struktur mózgowych, występują w różnym stopniu nasilone problemy w rozumieniu mowy. I tak w przypadkach afazji ruchowych, problemy są stosunkowo małe, niekiedy śladowe. Natomiast w afazji czuciowej, sensorycznej, stanowią podstawowy problem.
Zaburzenia czynności rozumienia mowy, mogą występować z różnych przyczyn, takich jak trudności w różnicowaniu dźwięków mowy, bądź z osłabienie śladów pamięciowych w sferze akustycznej. Inna przyczyna, to zaburzenia mowy wewnętrznej.
Ogromna złożoność samego procesu rozumienia mowy stanowi problem przy opisie i klasyfikacji tych zaburzeń. Ponieważ, język którym się posługujemy, jest systemem obejmującym bardzo dużo różnych symboli słownych występujących w rozmaitych konfiguracjach, konstrukcjach gramatycznych i semantycznych, które są różnie interpretowane. Zdrowy człowiek jest w stanie zrozumieć te układy słowne, stosowane powszechnie w jego środowisku. Wchodzi to w zakres normalnej czynności rozumienia mowy. W patologii zaś czynność ta zostaje zaburzona. Jeżeli ustalamy czy u chorego występują zaburzenia rozumienia, musimy bardzo dokładnie sprawdzić na czym polega problem, a w czym trudności nie występują.
Podział zaburzeń czynności rozumienia mowy:
I. Całkowite zniesienie lub głębokie upośledzenie rozumienia mowy słyszanej. Efektem tego jest niemożność nawiązania trwałego kontaktu słownego z chorym, oraz brak rozumienia prostych poleceń.
II. Zaburzenia rozumienia występujące przy wykonaniu poleceń typu: „proszę pokazać to a to”, przy zachowanych zdolnościach rozumienia prostych poleceń sytuacyjnych i dobrym kontakcie słownym z chorym.
III Zaburzenia w rozumieniu poleceń zawierających złożone konstrukcje składniowe, dla rozumienia, których nie wystarczy rozumienie zawartych w nim elementów. Konieczne jest bowiem uwzględnienie stosunków zachodzących pomiędzy tymi elementami.
Podobne artykuły: